Feestavond
Foto's van de Feestavond
Foto's gemaakt door José
| Feestavond |
|---|
|
Deze feestavond was wel een hele bijzondere avond. We hadden zes jubilarissen drie leden met vijfentwintig jaar lidmaatschap en drie leden die al veertig jaar lid zijn van onze vereniging. Volgens onze gegevens is dat nog nooit voorgekomen binnen onze club! Ook was er een extra (korte) ledenvergadering omdat het bestuur een persoon wilde voordragen voor het erelidmaatschap van onze vereniging. Daarover en de jubilarissen verderop meer. Bij binnenkomst werden we welkom geheten door het driemanschap, Jan-Willem, Ben en Jos. Omdat er een ledenvergadering was moest er ook een presentielijst door de leden worden getekend. Is wel handig kon er gelijk worden gezien met hoeveel personen we weer aanwezig waren. Leuk voor de statistieken wellicht.(ruim 60 aanwezigen:red.) Na ook een kleine bijdrage betaald te hebben gingen we aan de koffie die na een poosje voor iets anders werd ingeruild. Op deze avond werd het receptenboekje van Anette V. en Wil W. ten doop gehouden, ook werden er gedurende de avond de hapjes, bereid door de dames met veel smaak verorberd. Dit boekje was later op de avond te koop. Rond 9.45 uur werden de aanwezige jubilarissen gehuldigd, Piet v. B. en Wim P. hadden om verschillende reden afgezegd helaas. Om met de niet aanwezige jubilarissen te beginnen. Wim P. is als lid aangebracht door Harm L. Helaas heeft hij door drukke werkzaamheden altijd weinig tijd gehad om aan clubevenementen deel te nemen. Hij is echter heel wat jaartjes actief geweest al nachtwacht tijdens ons jaarlijks treffen. Willem heeft zich afgemeld voor deze avond want zijn grote hobby is tegenwoordig paarden en tijdens onze feestavond was ook de Indoor in Den Bosch. Willem proficiat met je 25 jaar lidmaatschap. Als we Piet v. B. zeggen, zeggen we BMW, blauwwit. Zijn enige hobby is motorrijden en motoren repareren. In de regel van het blauwwitte merk. Alles thuis is blauw en wit, tot de wasknijpers toe. Maar dat is niet altijd zo geweest. Zijn eerste motor was een BSA 250. Met zijn volgende motor ging Piet een keer naar de motorzegening in Elsendorp. Hielp niet want op de terugweg liep de motor helemaal kapot. Het zijspanrijden ging de eerste keer niet van een leien dakje maar is later toch nog goed gekomen. Vorig jaar reed hij voor de 40e keer mee in de Jumbo Run. De enige die dat 40 jaar lang deed met dezelfde motor! Dat was toch wel heel bijzonder en op de op de pauzeplaats werd hij daarvoor door de hele familie gehuldigd incl. een groot spandoek. Piet rijdt graag motor en het liefste véél kilometers. Als ze verkeerd rijden of er moet iets gerepareerd worden dan heeft hij pas schik. Een paar van zijn spreuken: We gaan nog niet naar huis, want als je thuis bent is het afgelopen. We hebben geen last van heimwee, maar meer van wegweeën. Als je van huis bent zijn de boterhammen het lekkerst. Piet proficiat met je 40 jarig jubileum. Niet iedereen kent Jacques K. zo goed maar dat komt ook omdat hij bescheiden is en liever op de achtergrond blijft. Jarenlang was hij onze discjockey op het Tententreffen, hij graveert onze plaquettes, zaagde de speldjes enz. Zijn eerste motor was een Royal Enfield eencilinder, van 450cc van een paar honderd gulden. Er zat een hendel op om de ontsteking te regelen, daarmee kon je onder het rijden van die mooie knallen maken. Op één plaats deed hij dat wel erg vaak, vermoedelijk woonde Cisca daar ergens. Poosje huisje boompje beestje in 1980 weer begonnen met rijden en kocht van Hennie een Honda Goldwing 1000. Jacques verkocht de 1000 en stapte over op een Gold Wing 1100 die hij nu nog heeft. De 1000 heeft hij trouwens weer terug gekregen omdat de koper -een bekende van hem- er toch niet meer op reed. In 1993 het bestuur van de Jumbo-Run ingestapt als secretaris tot 2005. Hij bleef actief als ordonnans. De conclusie is dus dat Jacques niet alleen heel handig is met zijn vingers als goudsmid maar ook een goede sleutelaar. Hij heeft heel erg veel verstand van computers: niet alleen de hardware maar ook de programma’s. Op dat gebied is hij ook een kraker. En verder is hij erg sociaal. Niet alleen bij de Jumbo Run maar hij is altijd bereid iemand te helpen of zijn kennis te delen. Jacques, gefeliciteerd met je 25 jaar lidmaatschap. Als we Ton v. H. zeggen dan moeten we denken aan een rustig iemand met altijd een rode kleur en vaak een sigaartje. Ton begon met een FN (?) en bracht daarmee bij de PTT de telegrammen rond. Daar speelde hij ook klarinet in de harmonie. Toen een Matchless en uiteindelijk Honda. Eerst een Gold Wing 1000 toen een 1200 en later een 6 cilinder 1500. Sinds jaren rijdt hij nu Pan European. De laatste jaren zien we hem iets minder maar hij gaat nog trouw mee op de buitenlandse reis. Ik heb trouwens gehoord dat hij in Wales de motor van een ander zat te poetsen? Hij heeft 2 jaren in de toercommissie mee ritten uitgezet. Verder rijdt hij al 7 jaar mee als ordonnans bij de Jumbo Run en heeft zich ook dit jaar aangemeld. Als Ton voorop rijdt met een routebeschrijving wil het een enkele keer mis gaan. En dan kun je hem zo fijn op de kast krijgen. Hij leerde Wilma W. bromfiets en scooter rijden. En hij houdt van kaarten. Ton bedankt voor de 25 jaar lidmaatschap. Jan v. N. is een van de leden met zijn woonplaats Amstelveen die redelijk ver weg woont. Dat was in het verleden geen belemmering om regelmatig overal aan mee te doen, weer of geen weer. Meestal was Jan er ook als eerste. Op zijn boxer, zijn eencilnder of zijn zijspancombinatie. Alle drie een BMW en alle drie “dezelfde nummerplaat”. Reizen en kamperen zijn altijd Jan zijn lust en leven geweest. Vele treffens heeft hij bezocht en iedereen kende hem, óók omdat hij altijd op klompen liep. De buitenlandse reis van 1980 naar Duitsland: Am Kreuzeck. Jan ging zwemmen maar wist niet dat het water nog maar net ijsvrij was. Maar hij heeft zich niet laten kennen en toch gezwommen. Bij de behendigheidsrit was Jan altijd als eerste aanwezig. Eén keer reed hij bij Jan-Willem zó de mesthoop op met zijn solo en kwam toen vast te zitten. Als Jan ging rijden stond iedereen te kijken. Hij is 32 jaar penningmeester geweest van zijspanclub Het Derde Wiel. Met zijn gezondheid gaat de laatste jaren niet zo goed. Hij heeft onder andere de ziekte van Parkinson. Daardoor was -behalve het vrachtauto rijden- ook het motorrijden afgelopen. Namens de club bedankt voor de 40 jaren in onze club en wensen je nog veel plezier en gezondheid in de toekomst. Als je Jan v. S. zegt dan zeg je roestvast staal, BMW en zijspanrijden. We hebben hem zelden solo gezien. Maar we moeten zeggen dat hij er goed in is: één van de beste. Niet alleen in rijden maar ook in bouwen. Zelfgemaakte voorvorken, wielen, frames, tanks noem maar op. Zijspanrijden is bij de van Sen’s een onderdeel van het leven. Bep heeft wel een paar honderdduizend kilometer in de bak gezeten al was haar zicht beperkt tot vooruit en rechts. De kinderen zijn er mee grootgebracht. Dochter Bea rijdt inmiddels met de vorige combinatie en kleinzoon Nick gaat af en toe ook met opa mee. Motorcross in de jaren ’70, uiteraard met een zijspan. Jan-Willem D. als rijder en Jan als bakkenist. Resultaten waren niet belangrijk, plezier stond voorop. Jan zijn lust en zijn leven was vroeger het rijden van opdrachtenritten. Je trok dan bij een controlepost een briefje met een voorwerp, dat je dan bij de volgende post bij je moest hebben. Jan verzamelde vaak al in het voren en je kunt nagaan wat er bij hem aan vreemde dingen achter in het zijspan lagen. Jan heeft ook nog in de jaren 1974 t/m 1984 11 jaar in de toercommissie gezeten. Jan is Nederlands kampioen achtervolging. Samen met Herman K. op pad, dan was er altijd wel een moment dat Jan Herman van achteren een keer aantikte. Of omgekeerd. Een groot deel van zijn weekenden hebben Jan en Bep doorgebracht op motortreffens. Alles had precies zijn plekje en op een andere manier kon het er gewoon niet in. Wat Jan en Bep ook nog bijhouden zijn de Runs met gehandicapte kinderen. Van de Nederlandse Jumbo Run weet ik dat het dit jaar de 37e keer wordt. En dan hebben we nog ontzettend veel Duitse en Belgische Runs en kleinere ritten her en der. We hopen dat Jan, en Bep, nog veel fijne kilometers mogen maken en dat we hen lang bij de motorclub mogen zien. Jan, bedankt voor al die 40 jaar. De deelnemers van de laatste Keizer Karelrit, in 2009 gereden, werden na de huldiging van de jubilarissen met een prijs verrast, ze kregen alle drie een heerlijke fles whisky aangeboden. Winnaar was Henk N. met 2224 punten, een goede tweede was Jan L. met 2186 punten en derde was Franc S. met 2017 punten. Na de huldiging van de Keizer Karelrit-rijders werd Thea H. naar voren geroepen, zij organiseerde 25 jaar deze rit en werd door de deelnemers aan de Keizer Karelrit van de afgelopen jaren in het zonnetje gezet met een prachtig door hen aangeboden bloemstuk. Na een stukje muziek kwam even een officieel stukje van de avond. De voorzitter opende de ledenvergadering om de leden de goedkeuring te vragen Thea H. voor te dragen als erelid van de vereniging. Zij is al vanaf 1980 bezig met allerlei ondersteunende werkzaamheden binnen onze vereniging. Dit bestond/bestaat onder andere uit het bijhouden van de deelnemersadministratie van ons treffen (19 jaar), de KKRit, hand en spandiensten voor het secretariaat, steun en toeverlaat voor het bestuur in het verleden (en nu ook nog regelmatig), het uitzetten van ritten en niet te vergeten vanaf begin de negentiger jaren tezamen met Hennie het clubblad verzorgen. Voor die tijd hadden we een circulaire die ook gedeeltelijk door hen werd verzorgd. Ook het nodige drukwerk dat we ieder jaar ontvangen, is voor grootste deel haar werk. Samengevat is zij een van de pijlers waar onze club op draait. Na een schriftelijke stemming werd zij met algemene goedkeuring door de aanwezige leden aangenomen als het vijfde erelid in onze clubhistorie. (lidnr.2010.06) Na deze “onderbreking” kreeg discotheek Push In de vrije hand om de avond verder in te vullen. De voetjes gingen van de vloer en het was nog een lange gezellige avond. Bij thuiskomst stond de klok op 3.15 uur, dus snel het bed in. |