Clubrit BWM
Foto's van de clubrit bij de BMW club
Foto's gemaakt door Martin
| Clubrit BMW Door: Tineke v. D. |
|---|
|
De wekker was eerder gezet, de weersverwachting was onbekend gebleven maar dat zouden we op het laatste moment wel zien. Dus netjes op tijd eruit. Oven en de koffiezetter aan, broodjes smeren en daarna de nodige dingen die gedaan moesten worden. Zo netjes op tijd! Een blik op de aanbouw liet ons zien dat het gevroren had. Toch maar snel de binnenvoering in de jassen en broeken gedaan. En dan heb je natuurlijk ook nog de wet van Murphy: er bleek niet genoeg benzine en niet genoeg contant geld te zijn. Dus ook nog tanken en pinnen. Al met al toch nog haastwerk. En dan ….oeps even vergeten dat de weg naar Grave is afgesloten. We kwamen dan ook net op tijd bij het tankstation “de Molen” in de Reek aan. Na ons kwam er nog één motor. Gelukkig waren we dus niet de laatste. Met deze laatste motor waren we compleet. 18 Motoren waarvan er drie met duo en twee motoren met zijspan. Volgens mij waren de zijspannen leeg! We kregen geen route, omdat de voorrijder de weg uit zijn hoofd wist. Een mooie rustige dijkweg, met constant water aan de rechterkant. Deze werd ineens verlaten en we zagen het bordje “Rosmalen”, even later stonden we op mysterieuze wijze precies waar we wezen moesten. Hulde aan die man, want wij hadden het nooit zo snel gevonden. De start was bij Motorport. Je weet wel zo’n zaak die zo groot en luxe is dat je gelijk een beetje hebberig word. Maar de ontvangst was geweldig. Na inschrijving: koffie -thee- cake en natuurlijk de route. De deelname was geweldig. Tussen de 250 en 260 motoren (volgens de organisatie). De vorige week hadden ze daar ook een toertocht: opkomst 3 motoren!! Klein verschilletje dus. Nog wel even in de zaak rondgekeken en daarna de start. Keizer Karel rijdt gemeenschappelijk. Weet je wat dat betekent? Wel, eerst wachten tot iedereen buiten staat, dan iedereen de helm op, en als iedereen zijn motor heeft gestart dan wachten op??? Maar goed we hebben geen haast en na een stief kwartiertje waren we dan toch onderweg. Inmiddels was het zonnetje gaan schijnen - de lucht keek stralend blauw - de natuur was prachtig gekleurd– en de wegen waren mooi en goed. We waren wel blij dat het droog bleef. Bij nattigheid zouden de wegen vanwege het zand en losse klei zeker glad zijn geworden. Het was een erg mooie route! Volgens sommige rijders waren er erg veel drempels, en door hen werd de Zultrit omgedoopt in de Bultrit. De weg voerde langs vele dorpjes, sommige bekend, sommige onbekend. Hier een kleine opsomming van deze dorpjes: Cromvoirt, Drunen, Elshout, Hedikhuizen, Drongelen, Meeuwen, Dussen, Waspik, ’s Gravenmoer, de Moer, Kaatsheuvel, Loon op Zand, Udenhout, Helvoirt Haaren, Esch, St. Michelsgestel, Maaskantje. Onderweg hadden we twee (gratis) pontjes. Er kwamen ook motorrijders van de andere kant. Volgens een grapjas kwam dat omdat het gratis was. Nederlanders zijn gek op gratis dus die gaan gewoon een paar keer gratis op en neer…. Onderweg bleek dat veel maisvelden al gemaaid waren en andere maisvelden nog niet. Het verschil is aanzienlijk. Gemaaid betekent een mooi uitzicht. Ongemaaid betekent een muur van groen. Dat deze muur snel geslecht is bleek wel toen we zagen hoe snel er geoogst werd. Brede rijen in één keer door zo’n combine tot de grond verwijderd. Ja ja ook het leven van mais is kort. Het grote raadsel onderweg waren wel de velden met oranje bloemen. Niemand wist daar de naam van. Als iemand die dit leest de naam wel weet dan hoor ik het graag! Verder zagen we iets wat je volgens mij niet vaak ziet, te weten een veld met rode kool! Wij Nederlanders eten het wel maar je ziet het maar zelden op het land staan. Is dat dan een kasproduct geworden of komt dit Nederlandse eten uit het buitenland? Misschien weet ook hier iemand het antwoord op. Bij Waspik weken we ineens van de route af. Volgens Clemens kwam dat omdat Jan-Willem voorbij kwam. Volgens hem heeft deze man altijd een chronische honger. Clemens bleek gelijk te hebben. Enkele minuten daarna zaten we namelijk in Café het Trefpunt. Nou daar troffen ze het wel. De zondagsrust werd door een stel Overjarige Voormalige Bromfiets Hooligans (lees oudere motorrijders) in hoge mate verstoord. Zij moesten gelijk als een gek aan het werk voor broodjes bal, frites met vette kledder en meer van dat soort voedzaam voedsel. In deze pauze kon Jos prachtig vertellen over zijn reis naar Rusland en hoewel we daar lang moeten zijn geweest leek het maar even. Het laatste stuk van de route was voor mij een beetje bekend. Ik heb immers ooit in Boxtel gewoond. Al met al was het weer een mooie rit. Hij eindigde (volgens velen) traditiegetrouw in het Maaskantje. En wel in Herberg de Poeling. Daar stond het roggebrood met zult en het roggebrood met spek klaar. Vreemd genoeg vond het roggebrood met spek veel meer aftrek. Zou dat aan de zult en bult moppen hebben gelegen? We kunnen terug kijken op een goed verzorgde, leuke dag met prachtig weer, mooie wegen en veel motorplezier. Iedereen bedankt voor de leuke dag. Tineke. |