Site info

XHTML 1.0 Strict
Valid CSS

Extra info

Bij het zien van een niet werkende link of een andere defect klik hier.

Foto's van de dropping

Foto's gemaakt door Hennie en Martin

Om de foto's te kunnen zien dient u Flash te installeren.


  Dropping

  Door: Thea H.

Zaterdagavond voordat we naar Jos gaan, eerst even langs Den Heuvel want Saskia en Joost wilden de laatste spullen uit de caravan gaan halen want het caravannen is voor dit jaar voorbij.
Daarna richting Zevenheuvelenweg, waar wij als eerste lopers aankwamen, het voordeel is dat je je auto goed weg kunt zetten, maar je moet dan achteraf niet klagen als je als een van de eersten weer naar huis wilt. Dit probleem hadden wij gelukkig niet.

Langzaam aan komen er nog vele droppinglopers binnen.
Voor iedereen was er koffie, thee en een punt appeltaart.
Ik schat dat er ongeveer 50 personen aanwezig waren.
Tegen de klok van achten vonden de uitzetters dat het tijd werd de eerste groep op pad te sturen.
Nadat er buiten spijkerbroek gehangen was, een bak getild moest worden door twee personen en het gewicht bepaald werd en ringen werden gegooid over de slurf van Jumbo de olifant mochten we het terrein verlaten.

Wij vertrokken als groep 5.
Eerst door het natte weiland omhoog naar de bosrand en toen werden we daadwerkelijk het bos in gestuurd met een routebeschrijving en enkele opdrachten voor onderweg.
Het was maar goed dat de uitzetters de paden af en toe gemarkeerd hadden met gele linten waar je links langs moest, want anders zouden er volgens ons niet veel personen weer bij Jos terug zijn gekomen.
Je moest met regelmaat door de bagger want van de paden was niet veel meer over.
Ergens halverwege stond de controlepost waar de inwendige mens versterkt kon worden met broodjes worst en drinken. Daar moest door twee personen een veter door gaten worden geregen, maar dat leek gemakkelijker als dat het was.

Wij zijn nog nooit met de dropping verkeerd gelopen maar dit jaar is het er dan toch van gekomen.
Voorbij de “laadkooi” gingen we in de fout, blijkbaar een blauw paaltje gemist.
We liepen zover door dat we bijna weer op de plaats kwamen waar de pauze was geweest.
Het kwam wel erg bekend voor op gegeven moment.

We kwamen als één na laatste groep binnen, terwijl we als laatste groep waren gestart.
Daar stond de pan met erwtensoep klaar voor de liefhebbers en er was ook keus uit andere dranken.
Voordat we het formulier in konden leveren werd het fotografisch geheugen getest.
Bij een rit zie je altijd de nummerplaat van je voorganger, maar als je dan tijdens de dropping een kaart met foto’s van nummerplaten onder ogen krijgt, zie dan maar eens te vertellen bij welke motorrijder dat kenteken hoort.
Er kon ook nog individueel gegokt worden op het gewicht in de krat, maar je moest oppassen de rug bij het tillen niet over te belasten.
Als ik het goed onthouden heb was het totaalgewicht 71 kilo.
Daarna volgde de prijsuitreiking en werd als vertrouwd de worst en kaas gebroederlijk gedeeld.

Het was weer een gezellige avond, mensen bedankt.