Buitenlandse reis
Foto's van de Buitenlandse reis
Foto's gemaakt door Hay , Martin en Bram
| Avondrit Door: Truus. |
|---|
|
De voorbereidingen zijn al maanden geleden begonnen. De uitzetters hebben ge-Googled en zijn op enkele plaatsen een kijkje gaan nemen en hebben toen de Camping Stausee Oberwald in Callenberg uitgezocht. Ze hebben al wat huisjes vastgelegd en zijn toen huiswaarts gegaan. Toen waren ze natuurlijk nog niet klaar, want er moesten routes voor de heenweg en voor de terugweg gemaakt worden. Maar alles is gelukkig op tijd klaar. Tijdens de clubavond zijn er onderling groepen gemaakt, omdat het te riskant is om met zoveel motoren gelijk te vertrekken. Dag 1, zaterdag: We zijn met 7 motoren en 11 personen vertrokken. Harrie R als voorrijder, dan André en Truus, Gijs en Annie, Vincent en Jacqueline, Jack de Moppentapper, Jan en Ellen en Henk N. Allemaal waren we op tijd bij tankstation “De Lokkant”. Iedereen had de tank vol en de reis kon beginnen. We hebben een flink stuk gereden voordat we voor de eerste keer stopten. Zijn we tot de ontdekking gekomen dat geen enkele Garmin dezelfde route had. Aankomsttijden waren bij iedereen anders. Het spannendste was het bij Jan L, hier gaf de Garmin aan dat we rond 00.30 uur aankwamen. Oei! Die van Harrie en die van ons scheelde niet veel van aankomsttijd, dus Harrie maar blijven volgen. Tot nu toe hebben we nog steeds op de Autobahn gereden, maar na de stop zijn we van de Autobahn afgegaan en zijn we dwars door het Sauerland gekoerst. Daarna weer een stukje snelweg en het laatste stuk weer binnendoor. Onderweg enkele keren gestopt, onder andere bij een restaurant om te lunchen. Daar was een feest aan de gang, er werd gauw een andere kamer voor ons geopend. In het zicht van de haven, zijn we nog even een verkeerde weg ingeslagen, toen we moesten keren zijn Vincent en Jacqueline helaas gevallen. Onderuit geschoven door het grind. Uiteindelijk zijn we zo rond 19.30 uur op de camping aangekomen. Jacqueline had last van haar hand en is naar een dokter geweest, gelukkig alleen licht gekneusd. Op de camping bleek dat er geen restaurant en geen campingwinkel aanwezig waren, er was wel de gelegenheid om een pizza te bestellen, die ze dan kwamen bezorgen. Ondertussen hebben we ons huisje bekeken en de koffers vast uitgepakt. Voor André was het de eerste keer dat hij een pizza gegeten heeft. Was toch wel lekker. We hebben nog wat nagepraat met Jan en Ellen en zijn daarna gaan slapen. Dag 2 zondag: Opstaan, Jan en André hebben verse broodjes gehaald en we hebben buiten ontbeten. Ons ontbijt werd opgeluisterd door mooi vogelgezang, geweldig. Martin van E kwam bij ons langs hoe we het op de heenreis gehad hadden. Hij kwam ook even vragen wat we deze dag willen doen. We wilden graag rijden, maar kunnen we achter jou aan rijden? Martin vond het prima. Om 10.00 uur moesten we bij de poort verzamelen. We zijn met 8 motoren gegaan en hebben een heel mooie rit gehad. Er waren ergens enkele jongeren bezig aan een oud zijspan, ze waren in een Russisch uniform gestoken. Ze hadden een replica van een Ural en er stonden nog 2 echte oude zijspannen. Wij natuurlijk ons zijspan er naast gezet en foto’s gemaakt. We hebben een klein stukje Tsjechië gehad, waar de weg nog slechter was als we in Duitsland hadden gehad. Na onderweg gegeten te hebben hoefden we dat “thuis” niet meer te doen. ’s Avonds geborreld met Jan en Ellen, Henk en Cobie en even later kwamen Vincent en Jacqueline er ook bij zitten. Antoon en Pieta kwamen aan, die hadden een huisje achter ons. Er zijn deze avond nog verschillende mensen aan komen waaien om een praatje te maken, zoals Jan en Marietje, Piet en Fia en Theo S met zijn vriendin Ine. Die gingen allemaal de camping eens rond wandelen waar of iedereen wel zat. André was intussen al naar bed vertrokken. Hij was erg moe en dat ene cognacje was toch teveel. Toen iedereen weg was ben ik ook de koffer in gedoken. Dag 3 maandag: Om 10.00 uur moesten we bij de poort staan. Nu waren we met 11 motoren en zijn naar Karlstad, of Karoly Vary zoals ze dat in Tsjechië noemen, gegaan. Het was een leuke rit daar naar toe, met betere wegen als gisteren. Toen we na een korte rustpauze weg gingen liet Vincent zijn motor omvallen, net toen Jacqueline op wou stappen. Ze schrok daarvan en is even bij André achter op het zijspan gaan zitten tot Karlstad. We hebben de motoren op een bewaakte parkeerplaats nabij een overdekt winkelcentrum en een luxe hotel kunnen stallen en zijn toen het stadje ingegaan. Het Ertsgebergte in Tsjechië is mooi, rijdend in de bossen. ’s Avonds hebben we bij Jan en Ellen weer een borrel genomen en kwam Martin nog even langs om te vertellen dat we morgen om 09.15 bij de poort moesten zijn daar staat de bus en die vertrekt om 09.30 uur. Dag 4 dinsdag: Vandaag geen motor rijden, maar met de bus naar Berlijn naar de BMW fabrieken, 300 km heen en 300 km terug pffff. Ze gingen niet allemaal mee. We hoorden dat Jopie terug moest naar Tsjechië want hij had zijn telefoon in het restaurant laten liggen. We zijn met 40 mensen de bus ingegaan. Het leek wel een schoolreisje iedereen was uitgelaten, dan kan het potje met vet niet achter blijven. De vriendelijke ontvangst was geweldig, met koffie. Je kreeg een zendertje met oortje in, kon je de gids op afstand ook verstaan. Mooi systeem. We werden in twee groepen verdeeld. De uitleg was duidelijk. In de groep waar ik bij zat sprak de gids redelijk langzaam en als het te snel ging konden we dat aangeven. We zijn eerst langs bakken met van allerhande onderdelen gelopen, van nokkenassen en drijfstangen tot het frame en delen ervan. We mochten nergens met de vingers aankomen, want er mogen geen vingerafdrukken op komen zitten. Ik kon natuurlijk niet overal van afblijven, dus ik heb enkele vingerafdrukken op een onderdeel van een BMW achter gelaten. We hebben grote delen van de productielijn gezien. Hoe alles in elkaar gezet moet worden. Er lopen 391 van die L-vormige rekken waar een motor op vast gemaakt wordt die dan elk station aangaat. Ze hebben allemaal een bepaalde tijd voor de handelingen die men verrichten moet en dan komt de volgende motor weer. Zo blijft dat de hele dag door. Als een werknemer toiletteren moet dan komt een ander hem vervangen, want er kan niet op hem gewacht worden. Aan het einde van de band staat er dan een complete motor. Alleen hij heeft nog niet gelopen, sterker nog er zit nog eens geen brandstof in. De accu’s worden aangesloten en nu gaat er brandstof in en dan gaat men hem testen op van alles, ABS en dergelijke zaken. Ze maken alleen maar motors op bestelling, deze komen van over de hele wereld. Ze maken ca 450 motoren per dag van alle soorten types door elkaar. Na de rondleiding kon de lange terugreis beginnen. Het begon waarachtig te regenen, eerst wat rustige buitjes, maar daarna kwam het met bakken uit de lucht vallen. We hebben onderweg nog gegeten, maar dat was geen succes. We hebben thuis nog een borrel gedronken en nog wat nagemijmerd over de afgelopen dag zijn we gaan slapen. Dag 5 woensdag: Het regent, ik heb besloten vandaag niet mee te gaan en het maar eens rustig aan te doen. Frans V kwam even melden dat Anette wat later komt omdat ze eerst met Ben van S naar de dokter moest. Toen Anette kwam had ze niet veel tijd, want ze moesten met Ben naar het ziekenhuis. Hij had last van zijn been, dat zouden ontstoken spataderen zijn of trombose in het been en dan zou hij daar moeten blijven. Ook had hij het benauwd en dat moest natuurlijk ook bekeken worden of dat met elkaar te maken had. André, Jan en Ellen en consorten zijn wezen rijden. Ze zijn om 11.00 uur vertrokken naar Zwickau voor een bezoek aan een museum van oude auto’s. Ik heb wat gepuzzeld en ik ben ’s middags even naar bed geweest. De vermoeidheid kwam er nu echt uit, want ik heb geslapen en dat kan ik anders niet. Intussen was het droog geworden. Ik ben toen een wandelingetje gaan maken. Even kijken waar Anette en Frans woonden. Ik ben toen naar de poort gelopen en heb daar even uitgerust. Na teruggewandeld te hebben trof ik Martin G aan en die vertelde dat Ben in het ziekenhuis lag met een trombosebeen en dat hij er ook nog een longembolie had. Arme Ben, BETERSCHAP. Ik was er toch wel van ontdaan. Ook vertelde hij dat Jopie de motor weer kapot had. Hij wilde gisteren niet starten toen hij naar Tsjechië wilde gaan. Heb nog wat zitten puzzelen, maar al snel kwamen de motoren terug. Ik heb ze meteen verteld van Ben dat hij in het ziekenhuis lag. Ze zijn er erg van geschrokken. Ik heb ook het verhaal van Jopie verteld. Is ook niet leuk. André was heel enthousiast over het museum. Het was het August Horch museum, waar oude Audi, Horch wagens, DKW en Wanderer modellen te zien waren. Maar ook Trabant en Volkswagen. De ringen van de Audi staan voor Audi, DKW, Horch en Wanderer. Er stonden ook stationaire motoren. Ze vonden het allemaal interessant. Ze hebben onderweg wel gezien dat het plaatselijk erg hard geregend had want er liepen grote modderstromen door de sloten. Later zagen ze op TV dat in het Thuringerwald straten onder waren gelopen. Dag 6 donderdag: Het was weer lekker weer. Jopie had via zijn verzekering bij de KNMV een auto gekregen als vervangend vervoer, die hij in Kleef weer af moest geven. Hij is vandaag naar huis gegaan. We zijn met 9 motoren om 10.00 uur van start gegaan. Het was vandaag in Duitsland Vaderdag. Dit is intussen omgedoopt tot mannendag. Je zag om 10.00 uur al mannen en jongens lopen met een fles bier in de hand. We zijn richting zuid-west gegaan. Waar de mannen overal vandaan kwamen weet ik niet maar je zag overal mannen met kratten bier op een kar zeulen en waar ze naar toe gingen in de middle of nowhere dat zou ik niet weten. In Oberslauterbach hebben we ons eerste broodje bratwurst van deze vakantie op en lekker dat die was… mmm. Het was daar een groot dorpsplein waar van alles te eten en drinken was en volop muziek. Dit is nu echt een vreet- en zuipfeest. Aan het einde van de rit zijn we even bij Ben in het ziekenhuis op bezoek geweest. Henk en Cobie R waren er ook. Hij zag er niet slecht uit, maar schijn bedriegt. Hij mocht 2 dagen het bed niet uit en daarna krijgt hij nog meerdere onderzoeken. In Duitsland kom je zo maar het ziekenhuis niet uit. Eerst moet je grondig onderzocht worden. Het is wel zo dat we nu met 1 persoon minder naar huis gaan en dat idee is niet prettig. We hebben op de camping gegeten, daar stonden kramen i.v.m. de mannendag. Ook enkele Nederlandse mannen hebben zich mee laten slepen met het euvel mannendag want die liepen niet erg recht. De heren zaten nog aan de borrel, maar ik was moe dus ging vast naar huis. Bij Frans en Anette even langs geweest om te vertellen dat we met de groep bij Ben zijn geweest. Morgen is alweer de laatste toerdag van de vakantie. Dag 7 vrijdag: Weer een mooi ritje nu weer naar een ander deel van Tsjechië. Hier was de natuur heel erg mooi. Heel veel in de bossen gereden. Er waren mooie wegen en minder mooie wegen bij maar er zaten ook heerlijke stuurwegen bij. Onderweg natuurlijk weer ergens gezeten en wat gedronken, niet te veel want de planning is om ’s avonds met degene die met onze groep hebben meegereden te gaan eten als afscheid. Prettig gereden en aan het einde de tank vol gegooid voor morgen, de dag van de terugreis. Jan is bij Gijs en Henk gaan informeren of ze weer met ons naar huis rijden. Nee, dus die gingen nu met de tenters mee. Ook Jack de moppentapper is niet met ons mee terug gereden. Die ging met de snelle groep van Martin van E mee en Harrie is vrijdag al naar huis gegaan want die had zaterdag een begrafenis van een vriend. Dus waren het Jan en Ellen, Vincent en Jacqueline en André en Truus. Toen we thuis kwamen hebben we ons even opgefrist en omgekleed en wij zijn met het zijspan gegaan en de rest ging lopen. Wij hebben al vast een tafel gereserveerd en hebben al wat gedronken. Ellen en Jacqueline vonden het toch wel wat ver lopen en zijn ook met het zijspan mee gegaan. Ellen achterop en Jacqueline en ik in het zijspan. We waren weer even lekker jong. Plezier dat we hadden. Jan Willem dacht er het zijne van toen hij ons zag. Thuis gekomen zijn we alles gaan inpakken, want morgen zouden we om 09.00 uur vertrekken. Dag 8 zaterdag: Bijtijds opgestaan, om 09.00 uur stonden we klaar om te vertrekken. Wij zijn met 6 personen op 3 motoren vertrokken en wij waren de voorrijder. Jan L had zijn navigatie kapot en Vincent had weer een andere terugreis er op staan die veel langer duurde. Het was erg warm 31 graden op de motor. We hebben veel Autobahn gereden, maar zijn ook een stukje tussendoor. We hebben regelmatig even onze benen gestrekt. We hebben bij de laatste Raststätte in Duitsland op de A57 afscheid van elkaar genomen en zijn ieder zijns weegs gegaan. Wij waren om ca. 17.30 uur thuis. Algemeen: Het was een geweldige reis, met geweldige routes. Ik wil heel graag de uitzetters van de reis bedanken en ook nog een speciaal woord van dank richting Martin van E uitspreken voor de geweldig mooie routes en vooral voor het voorrijden, want dat valt niet mee met zo’n stelletje. Een ding is wel jammer. De groep is dit keer helemaal uiteen gevallen. We zaten in de huisjes erg verspreid over de camping. Volgend jaar hopen we weer dichterbij elkaar te zitten, zodat we ook wat meer contact met de kampeerders hebben. |