Marikenrit
Foto's van de Marikenrit
Foto's gemaakt door Martin
| Clubrit 3 april Door: Jacques T en Thea. |
|---|
|
Zondag 1 mei. We staan niet te laat op, want vandaag staat de Marikenrit op ons programma. Snel een ontbijtje, de motorkleding aan en op weg richting Alverna. Wanneer we even na tienen aankomen bij de “Markies” is het op de parkeerplaats al gezellig druk met motoren. Maar wat wil je ook op zo’n dag, het zonnetje schijnt al volop, een aangename temperatuur, kortom een ideale dag voor een toertocht. We gaan naar binnen om ons in te schrijven. Ook hier is het gezellig druk. Weer buiten bij de motor kijken we eens in het rond. Nee geen mensen van de club die aanstalten maken om te gaan rijden. Dus besluiten we maar te gaan. Op het moment dat we willen wegrijden staan we oog in oog met (volgens ons) de snelste hond van Nederland. Er komt namelijk een BMW zijspancombinatie de parkeerplaats oprijden met in het span niet alleen de medepassagier, maar ook nog een (herders?)hond met een heuse motorbril op. Wij kijken elkaar aan en schieten in de lach. Terwijl de hond alle aandacht krijgt van de overige motorrijders, gaan wij op pad. We laten ons leiden door “Truus”. (de route was immers keurig gemaild door de organisatie.) Het begint al direct mooi als we de bosrijke omgeving van Overasselt in gaan. Wat kan ons landje toch mooi zijn als de zon schijnt en de natuur in bloei staat. We zakken af richting het zuiden. Hierbij blijven we de kleine wegen volgen (wat ons overigens goed bevalt!) en zien we in de weiden om ons heen de jonge dieren genieten van het mooie weer. Regelmatig doorkruisen we van die gezellige dorpskernen met hun uitnodigende terrasjes, welke weer goed gebruikt worden door diverse motormuizen. En terwijl wij deze passeren vragen we ons af of die allemaal de Marikenrit rijden. Rustig verder rijdend komen we langs mooie gebieden. Wat ons vooral opvalt zijn de diverse molens onderweg. Na het passeren van het plaatsje Veulen is het tijd voor een pauze. We volgen het voorbeeld van veel collega-motorrijders en stoppen bij een picknickbank in de zon. We drinken wat en genieten van de zon. Genoeg gerust, we tillen ons weer in het zadel en vervolgen onze weg. Al snel worden we getrakteerd op een mooi stuk route rond de plaats Griendtsveen. De route buigt af naar westen. Via de “Oostappense Heide” komen we in Mierlo. Mierlo uitrijdend is het even goed oppassen. De rotonde drie kwart rond en direct rechts de parallelweg op. (goed naar Truus luisteren). Helaas voor de vier motoren achter ons die de parallelweg missen, en dus de eerste weg rechts niet meer kunnen inslaan. Vervolgens zie ik ze uit mijn spiegel verdwijnen. Maar later op de dag hebben we ze nog zien rijden, dus ook voor hen is het toch nog goed gekomen. Via de “Stiphoutse Bossen” komen we uiteindelijk aan bij het Wilhelmina-kanaal. Hier strijken we neer in de berm en nemen de picknickmand (lees koffer) van de motor voor een lunch. Genietend van ons uitzicht en ons hapje zien we een groep van Keizer Karel-rijders passeren onder leiding van Martin. Het bevalt ons prima op dit plekje maar we hebben nog de nodige kilometers te gaan, dus weer in het zadel. Rijdend richting het noorden passeren we het “Vresselse Bos”. Via Son en Breugel, St. Oedenrode en St. Michielsgestel slingeren we door het Brabantse land. Tussen Schijndel en Heeswijk-Dinther gaan we over de Zuid-Willemsvaart. Dan gaat het via natuurgebieden zoals de “Bedafse Bergen” en “Het Slabroek” om Uden heen richting het plaatsje Zeeland. Inmiddels rijden we een groep Keizer Karel-rijders achter op, die wordt geleid door de bekende blauwe Gold Wing van de familie H. Als we de Midden-Peelweg hebben gekruist gaan we via de “Reekse Heide” naar de eindbestemming. Dit is het chauffeurscafé “De Elft” in Grave. Er wordt nog een bak koffie genuttigd en we nemen afscheid van de anderen. Met een voldaan gevoel rijden we naar huis, nagenietend van de mooie dag en natuurlijk deze uitzonderlijk mooie route. Uitzetters bedankt! En tot de volgende rit. |