Clubavondrit
Foto's van de clubavondrit
Foto's gemaakt door Martin
| Clubavondrit Door: Jan J. |
|---|
|
Woensdagavond 13 juli 2011. Voor deze avond hadden Gijs en Jan L. een avondrit uitgezet. Deze begon bij de tankstation “de Molen” in Reek, waar we om 18.30 uur aanwezig moesten zijn. Ondanks dat het weer nou niet bepaald mooi was waren er gelukkig toch heel wat motoren gekomen, 16 motoren waarvan 3 met zijspan en 2 auto’s waren er. Om 18.30 uur werd het sein “helm op” gegeven dus we vertrokken redelijk op tijd. Zoals verwacht was de rit die uitgezet was, ik mag wel zeggen, perfect. Het was jammer dat er soms een miezerig regentje viel en dan wil het nogal eens glad zijn. Maar de rijders trokken zich er niets van aan. De auto’s die de motoren volgden hadden daar natuurlijk geen last van, maar wat een leuk gezicht was het om bij een haakse bocht al die rijders achter elkaar te zien rijden. Het was vooral goed te zien, omdat verschillende rijders een geel vestje aan hadden. Het Brabantse land waar we doorheen reden is voor zo een stadsmens als Corrie en ik zijn, een prachtig gezicht we hebben dan ook genoten. We reden door Boekel, Erp, Zijtaart om uiteindelijk in Veghel terecht te komen. Denk nu niet dat we rechtstreeks naar Veghel reden, oh nee als je de kilometers optelt kom je aan ± 62 km. Om 20.05 uur kwamen we in Veghel aan bij de Firma H. Peterse. Een groepje van drie personen kwam met de auto ons nog versterken, dus wil dat zeggen dat we met 25 personen de steenhouwerij gingen bezoeken, een respectabel aantal. Hier werden we in een wat kleine kantine welkom geheten door de eigenaar van het bedrijf, Dhr. Geert van Helvoirt. Het is een steenhouwerij. Wie dat wilde kon een beker koffie of thee gebruiken en daarna ging Dhr van Helvoirt over zijn bedrijf vertellen. Hij vertelde ons dat het bedrijf al 100 jaar bestond en dat hij het bedrijf elf jaar geleden had overgenomen. Hij werkt nu met 4 werknemers en als het nodig is huurt hij er wat mensen bij in. Zijn werk bestaat uit het maken van grafzerken en aanrechtbladen voor keukens, materialen die in de bouw verwerkt worden enz. De stenen die hij verwerkt zijn veelal marmer en graniet. In een boekje heb ik zitten lezen dat de marmerplaten, die in België gewonnen worden, ± 30 meter diep in de grond lagen, en wel 345 miljoen jaren oud waren. In platen worden die er uitgezaagd en dan vervoerd naar de gebruiker. Ook vertelde hij dat de stenen die ze verwerken uit vele landen afkomstig zijn, zoals in Europa: België, Frankrijk, Italië maar ook uit andere landen als bijv. China, Zuid Afrika, India en nog veel meer landen. Na dit alles verteld te hebben gingen we de eerste showroom binnen om te gaan kijken naar wat er zo al te koop was van grafzerken tot urnen en noem maar op voor wat nodig is bij een begrafenis. Iedereen liep wat te kijken en vroeg dan wat aan Geert, en deze beantwoordde dan zijn of haar vraag. Na hier rondgekeken te hebben gingen we naar de tweede showroom waar artikelen stonden die met de bouw van doende hebben. Ook hier werden weer vele vragen aan Geert gesteld. Daarna gingen we naar de werkplaats waar de stenen werden bewerkt. Voordat we een uitleg kregen van de machines die er stonden, zette Geert een grote machine aan die aan het eind van de werkplaats stond, en deze maakte nogal wat herrie en zodoende konden we Geert niet zo goed verstaan. Dit was voor de meesten geen probleem, want die keken wel rond en als het nodig was stonden we allen wel bij Geert te luisteren. Hij vertelde dat de platen die gepolijst moesten worden, bewerkt werden met diamantschijven en die liet hij ons ook zien. Het zagen van de stenen platen, hoe de letters er in geslepen werden, en van de letters die er los werden op gezet enz. enz. Uiteindelijk kwamen we aan bij de twee grote machines die daar stonden te draaien. En natuurlijk wilden een paar mensen eens goed kijken hoe dat ging. Maar helaas, Henk N. stak zijn hoofd wat te ver naar voren, en zodoende ging zijn hoofd door een beveiligingsoog en sloeg de machine af. De moraal van dit gebeuren: Geert had de machines in het begin van de rondleiding niet aan hoeven zetten, want we vinden het leuker als je dat doet, als het nodig is als we er allemaal bij staan. Het water wat gebruikt wordt bij het slijpen, schuren en zagen van de stenen platen wordt hergebruikt. Hierbij wordt het slijpsel opgevangen en hergebruikt. Maar nu is het zo dat het water zoutig wordt, want dat zit in het slijpsel van de steen. Natuurstenen zijn van zichzelf wat zoutig en daarom wordt het water als het te zout vernieuwd. Dit doen ze omdat anders de machines roesten bij het leven. Alles bij elkaar zijn we toch zo een twee uur bezig geweest. We verzamelden weer in de kantine waar we werden verrast met wat drinken, daar waren we wel aan toe kon je wel zeggen. Geert bedankte ons voor de belangstelling die we hadden getoond, en Gijs bedankte Geert voor wat hij ons had laten zien en had verteld. Al met al kun je wel zeggen dat het geen verloren avond was geweest. In de kantine bedankte ik eerst Jan en toen Gijs voor de geslaagde avond, maar Jan zei dat heeft Gijs gedaan en Gijs zei dat heeft Jan gedaan, zoek het zelf maar uit, maar het was perfect. |