Clubrit 2 oktober
Foto's van de Clubrit 2 oktober
Foto's gemaakt door Martin
| clubrit2oktober Door: Kees O |
|---|
|
Afgelopen zondag was het dan zo ver……De eerste rit met een motorclub en de oudste van Nijmegen nog wel. Aangezien de weersomstandigheden ideaal waren voor een rit in Nederland, besloot ik het er maar eens op te wagen en het uit te proberen. Je wordt immers niet voor niets lid. Al rijd ik motorfiets sinds mijn 23e jaar (een Kawa 250 KH tweetakt, nog steeds in mijn bezit), het rijden in clubverband is mij tot vorig jaar vreemd gebleven. Eigenlijk ben ik altijd een solist geweest, qua rijden en het kiezen van een bestemming. Echter, naar mate de jaren verstrijken wordt vooral het vinden van een aardige bestemming in Nederland lastig, en aan lang alleen rijden beleef je niet zoveel plezier. Je kent daarbij ook lang niet alle leuke stekken en routes. Vroeg op pad dus, naar het eerste vertrekpunt aan de snelweg tussen Nijmegen en Arnhem, waar zich al een select gezelschap had verzameld. In de mist en ochtendkoude wel te verstaan. Omdat ik in Nijmegen woon, was dat dus een korte eerste etappe. Even nog de tank vol en nog een minuutje of tien wachten totdat zich een flinke groep had verzameld. En op pad…met een forse snelheid naar het tweede verzamelpunt in Deventer, waar de gehele groep zou samenkomen. Dat ging met een flink tempo, en ik moet zeggen dat ik daar wel wat moeite mee had.. zo met 120-135 km in de groep snel naar Deventer kachelen. Ik dacht even, als dat straks maar niet zo verder gaat.. ik was dat niet gewoon door mijn rijstijl. Maar goed, eenmaal aangekomen in het slim uitgekozen verzamelpunt dacht ik vooruit, niet meteen omdraaien.. Een goed onthaal met koffie en krentenbrood deed wonderen en ik kon kennismaken met enige leden van de club. Een opgewekt gezelschap dat er zin in had. Je kunt goed merken dat velen elkaar al jaren kennen, waardoor er binnen de groep een hecht en echt ons-gevoel leeft. Mooi op tijd ging de groep op pad, waarbij ik terechtkwam in een groep van zes à zeven motoren. Blijkbaar rijdt de gehele club niet samen in één grote groep, maar splitst deze zich op in kleinere subgroepen, die elkaar langs de route zo nu en dan tegenkomen. Inderdaad wel beter voor de veiligheid en overzichtelijkheid, en het rijden is daarbij ook ontspannend. De route voerde door een voor Nederlandse begrippen betrekkelijk rustig gebied, zonder veel grootstedelijke hectiek. Een echt mooi Nederlands cultuurgebied, waar sprake is van veel afwisseling in landschappen. Natuurgebieden met bossen en beek- en rivierlopen zoals van de Berkel en Dinkel, mooie cultuurlandschappen met een gemengd boerenbedrijf, akkerbouw en kleine en middelgrote veehouderijen. Onze groep had daarbij nog een stop voor een grote groep overstekende koeien. Veelal harmonisch in het landschap ingepast, waarbij ik moet zeggen dat ook de nieuwbouw van boerderijen vaak getuigde van smaak en historisch besef. Hierin steekt dit gebied er met kop en schouders boven de rest van het land uit. Tijdens de rit was er dus veel te genieten naast het rijden zelf, zeker voor liefhebbers van het buitenleven. Vele vogels te zien en het feit dat er nog volop geoogst werd op de velden gaf de rit een gevoel van echt buiten zijn. Je kon wel merken dat deze rust ook hier relatief is, want op dit soort rust en stilte komen velen af. Groepen wielrenners in de ochtend, dagjesmensen op de fiets de hele dag door en vele wandelaars. Zelfs moderne huifkarren met complete gezelschappen erin. En eindeloos veel motoren, allemaal op hun eigen manier bezig op de weg. Iedereen is op pad op z’n mooie zondagmiddag, waarbij je goed op moet letten op de kleine groepen of stellen fietsers voor je op de weg! Deze doken achter ieder bocht weer op. Ontspanning en inspanning door concentratie wisselen elkaar af. Gelukkig waren er voldoende stops om de ledematen even te strekken en eventuele zadelpijn weg te werken. Al zullen de rijders van enkele dikke BMW’s daar wel minder last van hebben gehad. De horeca was hier typisch Nederlands, een afwisseling van gezellige en goede gastvrijheid en een soms karig en uitgekookt onthaal. Heerlijke koffie maar daarnaast de kleinste flesjes cola die ik ooit gezien heb voor toch een mooi prijsje. Maar wat zou het, deze rijd je in het vervolg voorbij. De goede blijven. Na een lange rit kwam het einde dan in zicht, dat was maar goed ook want na z’n 250 km was bij mij de fut er wel uit. Persoonlijk had ik liever wat minder kilometers gereden, op een wat lagere snelheid. Dan zie en beleef je (nog) meer van de omgeving, want dat staat bij mij op de eerste plaats, nog boven het rijden zelf. Maar dat is zuiver persoonlijk en kan voor een ieder wat anders uitpakken. Een prachtige rit, veel gezien en op plaatsen geweest waar je nooit zou komen. Een pluim voor de uitzetters van deze route. Geweldig gedaan. Na een overhaaste start is het helemaal goed gekomen met deze toerrit wat mij betreft. Hopelijk denken jullie er ook zo over. Tot een volgende keer en ik vond het erg gezellig om met jullie mee te rijden. Kees. |