Doordeweekserit
Foto's van de Doordeweekserit
Foto's gemaakt door Hennie
| Doordeweekserit Door: Hennie P. |
|---|
|
Het is er dus toch van gekomen, een doordeweekserit!!! Tijdens de jaarvergadering werd er een voorstel gedaan door Antoon van B. om een doordeweekserit te organiseren voor de vutters/parttime werkers/ploegendienst /of zomaar een snippertje aanvragen. Het thema van deze tocht was CULTUUR SNUIVEN!!! Het zal ons verrassen wat er op het programma staat. Woensdagochtend om 8.00u verzamelen op “Landgoed Den Heuvel “ voor een lekker bakje koffie of thee. Altijd goed verzorgd door de gebr. D. Nog even een sanitaire stop en dan vertrekt de groep om 8.30 uur met een temperatuur van 12 graden. Wel een beetje fris, maar dat is normaal voor eind september. We waren met twaalf solomotoren en twee zijspancombinaties. Een mooi clubje bij elkaar om er iets moois van te maken. Harrie ging bij Roel achterop omdat hij problemen met zijn zenuwbaan in de arm heeft waaraan hij binnenkort geopereerd zal worden. Jan Willem had de route uitgezet, dus alles onder controle, helmen op en starten maar. De ochtendspits door Nijmegen en Arnhem is altijd opletten met het drukke verkeer en de vele stoplichten maar het was J.W. toch gelukt om de groep weer samen te voegen. We gingen richting de Veluwe, Apeldoorn, Hoenderloo waar we heerlijk rustig van de natuur konden genieten. De prachtige wegen door het Gelders Landschap zijn bijzonder geschikt voor onze tweewielers. Het voordeel van een doordeweekserit werd nu wel duidelijk; geen wielertoerclubs, weinig toeristen met caravans of vutters die met de kleinkinderen aan het fietsen zijn. De weg was letterlijk voor ons vrijgemaakt om heerlijk te kunnen sturen waar we dan ook goed gebruik van hebben gemaakt. Onze route ging vervolgens richting Kootwijk waar Henk N. ons stond op te wachten. Henk is sinds een kleine drie weken ook met de vut, dus ook voor hem een vrije dag om met de club mee te gaan toeren. De stoet ging vervolgens naar Elburg waar we onze eerste koffiestop hadden. Hennie en Thea hadden hier zichzelf teruggetrokken van de groep, omdat Thea zich niet lekker voelde. Jammer, maar je moet je wel lekker en veilig voelen om achter op de motor te kunnen genieten van de toertocht. Thea beterschap met de onderzoeken! Zoals beloofd was dit een prachtig stukje cultuur, een mooie haven met nostalgische vaartuigen en een gezellige binnenstad. We maakten een klein stadswandelingetje tot het eerste beste koffiehuisje want daar hadden we allemaal wel trek in. De bediening was er duidelijk niet op berekend dat er op een doordeweekse woensdag in een keer een hele motorgroep op het terras neerstreek. Het meisje raakte letterlijk een beetje van slag, de koffie was heerlijk maar de warme chocomel met slagroom werd al wat lastiger, het slagroomapparaat ging stuk dus moest er geïmproviseerd worden. Ondertussen werden de saucijzenbroodjes al geserveerd, want die waren al warm, met nogmaals excuus dat het slagroomapparaat stuk was, waarop Henk R. en Jan riepen dat ze het broodje ook wel zonder slagroom lusten?? Al met al had iedereen na een klein uurtje zijn hapje en drankje op, zodat we weer met z’n allen konden vertrekken. Ondertussen had Jan Willem mij gevraagd om het verslag van deze dag te schrijven, waarop Vincent zei: “Gelukkig ik niet!” Wat is dat toch met die mannen? Gelukkig had ik mijn foto camera ook meegenomen, want er moest het een en ander ook op de gevoelige plaat vastgelegd worden. De route vervolgde richting Kampen waar we diverse malen over de grachten gingen en door de mooie stadspoorten van Kampen. Cultuur…… ? Het najaarszonnetje kwam af en toe tussen de wolken door schijnen, dat was wel lekker aangenaam op de motor, een goede temperatuur waar je niet suf van wordt tijdens het rijden. We gingen de IJsselbrug over en de route vervolgde zich over de dijken van het Veluwemeer richting Zwartsluis. Hier gingen we het veerpontje over richting Giethoorn. Rond de klok van 13.00 uur kwamen we in Giethoorn aan voor onze tweede pauzeplaats. Het voorstel van Jan Willem was om ook hier wat van de cultuur te snuiven, je raad het al, we gingen een rondvaart maken in een bootje. Roel en Joop hadden er niet zo’n behoefte aan dus bleven ze op het terras achter. De gids van ons bootje probeerde in eerste instantie om ons wat uit te leggen met een stukje geschiedenis, hoe deze vaarten, ongeveer 6 km totale lengte ontstaan zijn. Ze zijn dus veelal met de hand gegraven door de bevolking voor turf. Daarna werd het wat rumoeriger op ons bootje en hebben we zelf de omgeving geobserveerd. Al snel kregen we uitleg van onze eigen vertrouwde gids Jos. Als U links kijkt ziet U rechts niets, ja ja daar kun je wat mee! Vervolgens ging er een zak met winegums rond, gezellig samen snoepen op de boot, maar voor sommigen was het te plakkerig dus de vraag was of er ook pepermuntjes waren. Ik zei tegen Jos dan moet je even geduld hebben want in mijn koffer liggen inderdaad pepermuntjes. Ha, ha je wordt op je wenken bediend. Het was heerlijk stil en de prachtige monumentale boerderijtjes welke we zagen waren stuk voor stuk om je vingers bij af te likken. Bijna allemaal hadden ze rieten daken dus de prijs zal dan ook het bewijs zijn, er waren diverse optrekjes te koop??? De lokale bevolking had nog wat kunstwerken / beelden in hun tuin tentoongesteld waarop onze gids (Jos) op een gegeven moment wat rode oortjes kreeg. Zo zei hij: “Die liggen hier al efkes!” En ja hoor, alle kupkes draaiden noar links. Er lagen twee dames bloot in de ligstoel te zonnen, ja hoor ze waren al aardig gekleurd zo te zien, dus veel zon gehad, want de palmbomen waar ze onder lagen waren helemaal verdroogd! Na ruim een uur gevaren te hebben hadden we honger gekregen, ook wij gingen op het terras wat eten. Er was voor ieder wat lekkers van een lekker ijsje tot een complete maaltijd met een ijsje als nagerecht. Of gewoon een uitsmijter, en ja wat natuurlijk ook nog kan, is voor de tweede keer frites eten. Roel had nog steeds honger! Roel en Joop hadden nog een leuke mededeling, want de serveerster had gevraagd of die man in die gele jas de reisleider was ? (Harrie leuk bijbaantje?) Wisten jullie trouwens dat Joop zijn kranten rondbrengt op een “gevonden fiets”, maar dat is nog niet alles, hij heeft er zelfs twee achterwielen in zitten i.p.v. een voorwiel. Het kan bij Jopie allemaal, nog even naar huis bellen en dan kunnen we weer vertrekken. Tot onze verbazing had Jopie ook nog zijn motor verzopen oei! Na de klok van tweeën ging de tocht weer verder voor de resterende 200 km. Tijdens de rit hadden we nog de nodige bezienswaardigheden zoals Hunebedden, alweer een stukje cultuur, maar ja gezien de tijd reden we toch maar door. Daarna kwamen we langs een megagrote ijssalon RIMINI met super grote afbeeldingen van diverse ijscoupes, ja dachten we hier zal onze ijsspecialist Jan Willem wel stoppen. Helaas, geen tijd voor ijs we moeten nog een heel stuk terug en dan zijn we voor het donker niet meer thuis. Dus na ruim een uur toeren gingen we nog wat drinken in Lemelerveld bij een café-restaurant. Dit was onze laatste pauze. Toen we de menukaart in ons bezit hadden konden we het niet laten om toch nog een ijscoupe te bestellen. Het was heerlijk buiten op het terras dus zonder ijs naar huis dat kan niet. Henk N., Vincent, Jan Willem en ik (Hennie) durfden het bijna niet te geloven. Er werd ons een mega super ijs geserveerd waar je U tegen zegt. Zelden zo’n ijs gezien voor die prijs. Dit moest dus op de foto gezet worden, want dat gelooft niemand. Je kent het spreekwoord wel: je moet het lekkerste tot het laatste bewaren. Dit was een heuse calorieënbom! Het laatste hapje moest zelfs aangeduwd worden, nog even schudden, want anders kon de rits van de jas niet meer dicht! Poeh Poeh. Heerlijk! Helmen op en starten maar voor de laatste kilometers naar huis. Sommigen van ons moesten nog een tankstop en daarna gingen we terug richting Deventer waar Henk N. ons ging verlaten. Vervolgens namen we de snelweg via Apeldoorn terug. In ons vizier werden we nog op een mooie skyline getrakteerd, een prachtige avondzon met vier luchtballonnen op zeer grote hoogte. Voor diegenen die er niet bij waren, het is voor herhaling zeer zeker de moeite waard. In Arnhem hebben we bij het tankstation afscheid genomen van de groep, zodat iedereen nog voor het donker thuis was. Aankomst 19.30uur, totaal aantal gereden kilometers 351. Jan Willem bedankt voor deze gezellige en mooie culturele motortocht en deze dag mag zeer zeker in de toerkalender opgenomen worden. Hennie |