Tweedaagse
Foto's van de tweedaagse
Foto's gemaakt door Hennie P.
| Tweedaagse Door: John |
|---|
|
Op het mooie terras in de zon met een heerlijke tas koffie met abrikozen vlaaitje vroeg onze voorzitter Hay aan mij “ He John, gij bent pas lid he maakte gij een verslag van dit weekend”. Dat doen alle nieuwe leden. Die moeten allemaal een stukje schrijven. Laat ik die traditie maar in ere houden of anders opstarten. Ik had met Hennie P. om 8.30 uur afgesproken haar op te halen in Cuijk om samen naar de startplaats tankstation “de Lokkant” te rijden. Daar stonden uiteindelijk 15 leden klaar waaronder vier dames. Een zijspancombinatie en de rest op de solomachines. De eerste 65 kilometers waren het asfalt van de A73. Je moet immers eerst van je plek afkomen. Bij Roermond oost eraf en met elke kilometer werd het steeds beter. Lekker klimmen en dalen, draaien en keren in het Limburgse land. Ik heb veel gefietst in Zuid Limburg, maar ik kwam toch nog voor mij nieuwe klimmetjes tegen. Het was druk in Limburg. Veel wielrenners en wandelaars genoten ook van het mooie weer. Het vrouwelijk schoon zat ook op de racefiets. De mooie wegen zijn vaak smal maar als iedereen rekening met elkaar houdt komt het wel goed. Direct na een rechtse bocht stond iedereen in de rij tot stilstand om een paardenkoets rustig te laten passeren. Respect voor deze actie. Pauze hadden we in Oud Wittem. Bij restaurant Fam. Schmetz een koffiestop. Een tractor met een hele lange kar probeerde een smalle straat in te rijden. “Dat gaet nie goed” zei Jan Willem “ik zag het al aankomen dat gaet nie lukken”. Een waarheid als een koe zeggen ze in Brabant. De boer en de auto’s achter de kar moesten in zijn achteruit om een tweede dit maal goede poging te doen laten slagen. We reden richting België en genoten van de fraaie route. Na de afdaling stopten we in het centrum van Malmedy op het pleintje voor de lunch. De ene een salade en de andere een broodje kanmewattes of een gebakken ei. Via Waimes, Butgenbach, Bullingen naar de Duitse grens bij Losheim. Verder gereden in een schitterende omgeving naar de overnachtingsplek Alte Schmiede in Putzborn. Jan Willem was niet lekker en had zich onderweg afgemeld als (de)mentor bij Hennie en weer naar huis gereden. De overigen hebben die taak van Jan Willem overgenomen. Trouwens waar was mijn mentor. Heren gaan we zo met de nieuwelingen om? Bij de Alte Schmiede aangekomen de eerste pul lekker koud bier weggewerkt. Daarna volgden nog velen dezelfde weg. De eerste dag was erg warm. De boordcomputer gaf bij mijn beamer als hoogste waarde 28,5 graden Celsius aan. Geen wonder dat bier dan nog lekkerder smaakt. En je hoeft niet te kauwen of te vouwen je kunt het zo naar binnen gieten. Hennie gooide een zak borrelnoten en José knabbelspek op tafel voor bij de drank. Nog even onder de douche gestaan om fris te kunnen tafelen. Organisatorisch konden we 19. 30 uur am Tisch. Een lekkere salade met een zigeunerschnitzel met friet smaakte heerlijk. Iedereen genoot van deze mooie eerste dag en omdat de meeste mensen in bed doodgaan was ik wel een van de laatste die gingen slapen en daar had ik een probleem. De hele avond genoten van de gele rakkers moest ik door een lange slaapzaal met stapelbedden. Ik had uren geleden mijn spullen bijna achteraan ergens neer gelegd. Maar welk bed was de grote vraag. Het was aardedonker. De afweging was of het licht aanmaken en iedereen wakker maar waar zat die verrekte schakelaar of even zoeken in het donker. Dan maar even voelen of er al iemand in een bed lag. Het derde bed was leeg en ik voelde mijn spullen. Gijs had ook iemand gevoeld die nacht. Haha…. Het was niet de buurvrouw. Omkleden ging ook slecht met dat bed boven mijn hoofd nu dus praktisch mijn kleren maar aangehouden en de sprei over mij heen getrokken een kort tukje doen. Dag twee leverde toch een moeizame start op. Maar ‘s avonds een kerel dus ‘s morgens ook een kerel. Na ontbijt weer de koffers aan de motor gehangen. Het had geregend en de weg was nat. De temperatuur was weer gestart met ruim 19 graden en werd in de loop van de dag zelfs 24 graden. De omgeving was er niet minder om en de ene bochtencombinatie na de andere volgde. Puur genieten. De weg werd snel droog en sturen maar. Na een klim weer een afdaling heerlijk toch. Via Daun, Ulmen, Mosbruch, Audenau richting Blankenheim. Langzaam werd het steeds drukker op de weg. Het autoverkeer nam toe. Na een koffiestop kregen we nog een buitje. Het regende even maar bij de volgende (tank)stop ging de regenkleding weer uit. Langzaam aan gingen we weer richting Nederland. Bij tankstop Hondsiep te Haps was het eindpunt van de tweedaagse. En werd afscheid van elkaar genomen. Het weekend vond ik zeer geslaagd. Genoten van vele mooie bochten en de prachtige omgeving. Eten was goed en drinken nog beter en gezellig kunnen buurten. Iedereen heeft genoten van dit uitje althans die mee zijn geweest. Voor herhaling vatbaar en persoonlijk heb ik mijn accu weer kunnen bijladen voor de komende operatie. Dank aan iedereen die heeft deelgenomen aan dit evenement. Tot slot rest mij nog bijzondere dank te uiten aan de uitzetters Henk N. en de familie S. dank voor hun werk om de rit te organiseren en de deelnemers te begeleiden. En Hennie P. voor de foto’s. |